Jak chrześcijaństwo stało się religią Rzymu

Religia cesarzy
W podręcznikowym przekazie nadanie chrześcijaństwu statusu religii państwowej łączy się z osobą cesarza Konstantyna Wielkiego. Było to jednak zjawisko rozłożone w czasie, a definicja państwowości religii była daleko inna od dzisiejszych znaczeń.
Prześladowanie chrześcijan na obrazie „Pochodnie Nerona”(„Świeczniki chrześcijaństwa”) Henryka Semiradzkiego z XIX w.
BEW

Prześladowanie chrześcijan na obrazie „Pochodnie Nerona”(„Świeczniki chrześcijaństwa”) Henryka Semiradzkiego z XIX w.

Rodzina. Ten, którego imieniem otwieramy nową epokę w dziejach chrześcijaństwa, Flawiusz Waleriusz Constantinus (Konstantyn), przyszedł na świat w 272/273 r. jako syn wysokiego oficera Flawiusza Waleriusza Constantiusa (Konstancjusza) i Heleny, kobiety niskiego pochodzenia, być może jego konkubiny, a nie małżonki. W 293 r. ojciec Konstantyna został mianowany jednym z czterech władców rządzących imperium. Helena znikła z jego otoczenia, Konstancjusz zawarł małżeństwo z Teodorą, córką lub pasierbicą swego cesarskiego kolegi Maksymiana.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj