Nauki Ojców Kościoła
Ojcami Kościoła nazywa się wybitnych pisarzy i teologów chrześcijańskich żyjących i tworzących w pierwszych wiekach po Chrystusie.
Św. Augustyn (354–430), św. Grzegorz I Wielki (540–604, pont. od 590), św. Hieronim(345/347–419/420) i św. Ambroży (337–397), czterej wielcy Ojcowie 
Kościoła zachodniego, zarazem doktorzy Kościoła, z atrybutami ewangelistów (orłem, wołem, aniołem i lwem); obraz Pier Francesco Sacchiego z XVI w.
Leemage/Corbis

Św. Augustyn (354–430), św. Grzegorz I Wielki (540–604, pont. od 590), św. Hieronim(345/347–419/420) i św. Ambroży (337–397), czterej wielcy Ojcowie Kościoła zachodniego, zarazem doktorzy Kościoła, z atrybutami ewangelistów (orłem, wołem, aniołem i lwem); obraz Pier Francesco Sacchiego z XVI w.

Piśmiennictwo chrześcijańskie. Rozwój chrześcijaństwa w pierwszych wiekach po Chrystusie, konieczność docierania do różnych warstw i grup antycznego społeczeństwa nie tylko żywym słowem, lecz także za pomocą pisma, spowodował rozwój piśmiennictwa chrześcijańskiego, które współistniało obok ciągle świetnego piśmiennictwa antycznego (pogańskiego) oraz judaistycznego. Rywalizowało z nimi, polemizowało, ale z konieczności było powiązane z jednym i drugim nierozerwalnymi więzami nie tylko pod względem formy, lecz także treści.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj