Wielka schizma wschodnia
Za podziałem chrześcijaństwa na wschodnie (prawosławie) i zachodnie (katolicyzm) stały spory teologiczne i ambicje osobiste patriarchów i władców, ale fundamentem były głębokie różnice kulturowe.
Procesja pod murami Konstantynopola; XIX-wieczna reprodukcja wzorowana na ilustracji z XIV w.
North Wind Picture Archive/AKG

Procesja pod murami Konstantynopola; XIX-wieczna reprodukcja wzorowana na ilustracji z XIV w.

Wzajemne ekskomuniki. O poranku 16 lipca 1054 r. do kościoła Mądrości Bożej – Hagia Sofia w Konstantynopolu, najwspanialszej świątyni ówczesnego chrześcijańskiego świata, wszedł ze świtą legat papieża Leona IX – kardynał Humbert z Silva Candida. Trwały właśnie przygotowania do liturgii. Odpowiedzialny za organizację nabożeństwa diakon spostrzegł, jak rzymski hierarcha zbliżył się do ołtarza i złożył na nim pismo. Była to ekskomunika wykluczająca ze wspólnoty Kościoła chrześcijan patriarchę Michała Cerulariusza.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj