Zakony w historii Kościoła

Zakonny łącznik
Wspólnoty zakonne wielokrotnie ratowały chrześcijaństwo i Kościół zachodni w chwilach kryzysów. Były i są wzmocnieniem i uzupełnieniem Kościoła diecezjalnego, łącznikiem między nim a wiernymi (laikatem).
Kuszenie św. Antoniego, egipskiego pustelnika z II/III w., jednego z prekursorów życia monastycznego; obraz Hieronima Boscha, ok. 1500 r.
Fine Art Images/BEW

Kuszenie św. Antoniego, egipskiego pustelnika z II/III w., jednego z prekursorów życia monastycznego; obraz Hieronima Boscha, ok. 1500 r.

Wybrani. Ecclesia, czyli Kościół, to wszyscy chrześcijanie. Ich trudną, doczesną drogę do zbawienia ułatwiają wybrani przez Boga. Obecnie kojarzeni są oni głównie z księżmi tworzącymi rozbudowaną, hierarchiczną organizację – Kościół instytucjonalny. Ten jednak wykształcił się stosunkowo późno i na drodze długiej ewolucji, jako odpowiedź na wyzwania, jakie przyniósł sukces chrześcijaństwa, mierzony liczbą wiernych i obszarem przez nich zamieszkiwanym.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj