Od Galla Anonima do Jana Długosza

XII–XVII w.
Jak ustalił się w polskiej świadomości kanon początków Polski?
Kaplica Królewska, tzw. złota, w katedrze poznańskiej, ufundowana głównie przez Edwarda Raczyńskiego, ukończona w latach 1836–37.
Marek Maruszak/Forum

Kaplica Królewska, tzw. złota, w katedrze poznańskiej, ufundowana głównie przez Edwarda Raczyńskiego, ukończona w latach 1836–37.

Opowieści o początkach. „Mieszko urodził się ślepy i ochrzczony w Pradze cudem bożym światło [wzrok] odzyskał. Co widząc, dostojnicy, którzy z nim byli, wołali »poley« i stąd nazwani zostali Polanami z powodu polania wodą chrztu świętego. (…) I widząc tak wspaniały cud starsi królestwa zostali ochrzczeni w Pradze i następnie cała Polska od »poley« się nazwała” – w ten sposób XV-wieczny historyk Sędziwój z Czechla wyobrażał sobie chrzest Mieszka I, a także wyjaśniał, skąd wzięła się nazwa Polaków i Polski.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj