Propaganda po obu stronach żelaznej kurtyny

Walka na słowa
Obie strony zimnowojennego konfliktu przykładały dużą wagę do propagandy. Wykorzystywały przy tym doświadczenia z II wojny światowej, kiedy stosowały perswazję zarówno wobec wroga, jak i własnych obywateli.
Zachodnioberlińskie megafony skierowane na wschód od muru, maj 1963 r.
Keystone-France/Gamma-Keystone/Getty Images

Zachodnioberlińskie megafony skierowane na wschód od muru, maj 1963 r.

Kampania prawdy. Po zakończeniu zmagań z Trzecią Rzeszą i Japonią Stany Zjednoczone poważnie ograniczyły działania propagandowe prowadzone za granicą. Nie trwało to jednak długo. Coraz większe zaniepokojenie amerykańskiej opinii publicznej krokami podejmowanymi przez Stalina i komunistyczną propagandę doprowadziło w 1948 r. do przyjęcia przez Kongres ustawy Smitha-Mundta, która wzmacniała rolę oficjalnej rozgłośni Stanów Zjednoczonych, Głosu Ameryki (istniejącego od 1942 r.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj