Malarze i żołnierze
Generał przy sztalugach
W XIX w. bujnie rozkwitło – zwłaszcza wśród wojskowych – malarstwo sztalugowe, czerpiące wzory z europejskich nurtów.
Portret żony autorstwa ostatniego kalifa osmańskiego Abdülmecida II, jednego z najważniejszych malarzy późnego okresu sztuki osmańskiej, XX w.
AN

Portret żony autorstwa ostatniego kalifa osmańskiego Abdülmecida II, jednego z najważniejszych malarzy późnego okresu sztuki osmańskiej, XX w.

Malarze w mundurach. Od połowy XVIII w. zachodnioeuropejskie style malarskie i przedstawianie na płótnach zyskują coraz większy wpływ na sztukę osmańską i wypierają starszą i bardziej intymną pod wieloma względami tradycję malarstwa miniaturowego. Ferik Ibrahim Pasza (1815–91), turecki wojskowy, członek Najwyższej Rady Wojskowej w stopniu generała porucznika, który jako jeden z pierwszych zaczął malować obrazy olejne, studiował w Wiedniu. Şeker Ahmed Pasza (1841–1907), osmański malarz i żołnierz, stał się pionierem malarstwa olejnego w imperium. Studiował w Paryżu w Akademii Sztuk Pięknych, gdzie spędził 7 lat. Malował motywy z natury, takie jak lasy, owoce, kwiaty i zwierzęta. Jego życie i dzieło odzwierciedlały doświadczenia osmańskiej elity w następstwie reform tanzimatu i zbliżenia do zachodniej kultury. Jego kompozycje są oparte na malarstwie europejskim, ale nigdy nie stracił on kontaktu ze sztuką orientalną.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj