Ewolucja ustroju państwa za panowania Franciszka Józefa

„Wspólnymi siłami”
Nie miał śmiałej wizji. Jako władca kierował się tym, co w danej chwili wydawało mu się najlepsze. Dla dynastii i cesarstwa. Nie zawsze były to wybory trafne.
Nowy cesarz prowadzony do tronu przez Marię Annę, żonę abdykującego władcy, i matkę Zofię. Witają go Alfred Fürst, Joseph Radetzky i Josef Jelačić. Akwarela Leopolda Kupelwiesera, 1848 r.
ÖNB/APA/PAP

Nowy cesarz prowadzony do tronu przez Marię Annę, żonę abdykującego władcy, i matkę Zofię. Witają go Alfred Fürst, Joseph Radetzky i Josef Jelačić. Akwarela Leopolda Kupelwiesera, 1848 r.

U progu władzy

Rewolucja wstrząsa dynastią. Osiemnastoletni arcyksiążę Franciszek Habsburg z perspektywy wiedeńskiego dworu obserwował wybuch rewolucji 1848 r. Środowisko dworskie było zaskoczone tym, iż paryska rewolta odniosła sukces i już w marcu przeniosła się na ulice Wiednia. Wydarzenia toczyły się szybko; arcyksiążę z obserwatora stał się ich uczestnikiem. Wybuchła wojna Austrii z Królestwem Sardynii i Piemontu, zmierzającym do zjednoczenia Włoch; w kampanii na terenie Lombardii Franciszek otrzymał chrzest bojowy pod najlepszym z możliwych dowództwem – feldmarszałka Józefa Radetzky’ego.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj