Indie: kraina bogów i bogiń
Hinduizm: religia–matka
To nie tylko najstarsza, ale jedna z największych żywych tradycji religijnych i kulturowych na świecie. Temu konglomeratowi konfesyjno-społecznych nurtów próbuje się współcześnie nadać rys zwartej całości.
Hinduscy bogowie w popularnym ujęciu grupowym, w rzędzie
Alamy

Hinduscy bogowie w popularnym ujęciu grupowym, w rzędzie

Religijna mapa Indii. W samych Indiach żyje obecnie ok. 800 mln hindusów (wyznawców hinduizmu), kilkadziesiąt milionów zamieszkuje kraje Azji Południowej: Pakistan, Nepal (do 2008 r. jedyne państwo z hinduizmem jako religią państwową), Bangladesz i Sri Lankę. Kolejne miliony współtworzą diasporę indyjską rozsianą po całym świecie. Pomimo że 90 proc. hindusów mieszka w Indiach, kraj ten cechuje religijny pluralizm. Z Indii wywodzą się cztery wielkie tradycje religijne: dźinizm, buddyzm, sikhizm i sam hinduizm. W przeszłości tworzyły one uniwersalne, panindyjskie cywilizacje. Indie stały się też ostoją zaratusztrianizmu, mieszkają tam chrześcijanie, niektórzy są wyznawcami bardzo starożytnych form tej wiary.

Oblicza hinduizmu. Hinduizm, podobnie jak chrześcijaństwo, nie jest monolitem. Od tysięcy lat zmieniał się on wewnętrznie oraz wchodził w interakcję z innymi tradycjami religijnymi.

W wymiarze ściśle religijnym hinduizm nie jest tradycją monoteistyczną, nawet jeśli w obrębie różnorodnych odmian najważniejszych jego nurtów wypracowano wyrafinowane intelektualnie systemy teologiczne i religijno-filozoficzne, w których Wisznu, Śiwa lub Mahadewi (Śakti) są uznawani za jedynego Stwórcę czy Stwórczynię. Hinduizm ma charakter zdecydowanie politeistyczny. Nigdzie indziej na świecie nie znajdziemy tylu bogów i bogiń, istot półboskich i demonicznych, przejawów boskości w ludzkich, zwierzęcych czy hybrydalnych formach.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj