Muzułmańskie królestwo Bahmanidów
Sułtanaty dekańskie
Na środkowoindyjskim płaskowyżu Dekan powstało unikatowe muzułmańskie królestwo Bahmanidów, które z czasem rozpadło się na pięć sułtanatów.
Brama do fortu Bidar zbudowanego w połowie XV w.
Alamy

Brama do fortu Bidar zbudowanego w połowie XV w.

Królestwo Bahmanidów. W 1347 r. w podporządkowanych Muhammadowi Tughlakowi prowincjach Dekanu wybuchł bunt możnych chcących uwolnić się spod opresyjnej władzy sułtana z Delhi. Szczęście sprzyjało buntownikom – Muhammad zajęty tłumieniem rebelii w Gudźaracie był zmuszony pozostawić sprawy na Dekanie własnemu biegowi. Przywódca rebeliantów zajął południową stolicę Muhammada, Daulatabad, splądrował znajdujący się tam skarbiec i – przybrawszy imię Ala ud-Din Bahman Szah – ogłosił powstanie nowej dynastii oraz nowego imperium. Tworu wyjątkowego w dziejach subkontynentu, w którym muzułmańska arystokracja stanowiła niewielką enklawę wśród większości hinduskiego społeczeństwa, złożonego głównie z drawidyjskich Tamilów i Telugów oraz indoaryjskich Marathów.

Warstwa rządząca nowo powstałym królestwem Bahmanidów przyniosła z północy gotowy wzorzec kulturowy, bazujący na perskiej tradycji, lecz na co dzień posługujący się wspólną mową Sułtanatu Delhijskiego, językiem urdu, którego południowa odmiana, dakhini, już w XIV w.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj