Imperium Marathów
Państwo Marathów, znane także jako konfederacja maracka (1674–1818), składa się na mit założycielski hinduskiego nacjonalizmu.
Śiwadźi Bhonsle, portret z XVII w.
Bridgeman

Śiwadźi Bhonsle, portret z XVII w.

Hinduscy wojownicy. Termin Marathowie odnosi się do hinduskich wojowników wywodzących się z zachodniej części Dekanu (dzisiejszy indyjski stan Maharasztra). Początki ich potęgi sięgają drugiej połowy XVII w., kiedy zjednoczeni przez charyzmatycznego przywódcę Śiwadźiego Bhonsle wystąpili zbrojnie przeciwko Adil Śahom z sułtanatu Bidźapuru oraz prowadzącym ekspansję na południu Mogołom. Za datę początku państwa marackiego przyjmuje się 1674 r., w którym Śiwadźi przeprowadził swą ceremonialną koronację i przyjął królewski tytuł Ćhatrapati, obierając wybudowany przez siebie potężny fort Rajgad za stolicę. Imperium, którego podwaliny stworzył, było na tyle silne, że ani jego śmierć w 1680 r., ani natychmiastowa ofensywa podjęta przez mogolskiego cesarza Aurangzeba nie powstrzymały dalszej ekspansji Marathów. Ogromna, lecz mało efektywna, ciężka armia mogolska nieustannie była nękana błyskawicznymi atakami lekko wyposażonych partyzanckich oddziałów marackich, ukrywających się w trudno dostępnych górach Maharasztry i unikających podejmowania otwartych bitew.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj