Mahatma Gandhi
Uchodzi za jednego z ojców narodu indyjskiego.
Mohandas Karamćand Gandhi, zwany Mahatmą, 1946 r.
Getty Images

Mohandas Karamćand Gandhi, zwany Mahatmą, 1946 r.

Prawnik ze ślubem czystości. Mohandas Karamćand Gandhi, znany jako Mahatma (z sansk. mahatma – wielki duch), urodził się 2 października 1869 r. w księstwie Porbandar (obecnie miasto w stanie Gudźarat), w rodzinie hindusów z kasty drobnych kupców. Jego ojciec piastował urząd diwana (urzędnika ds. finansów) na dworze lokalnego maharadźi. W wieku trzynastu lat Gandhi został ożeniony ze swoją rówieśniczką Kasturbai, która urodziła mu później dwóch synów. Podstawową edukację odebrał w Indiach, a następnie w latach 1887–90 studiował prawo w Londynie. Przez kolejne trzy lata próbował swoich sił jako adwokat w Indiach, jednak brak sukcesów skłonił go do podpisania kontraktu i wyjazdu do Afryki Południowej. Do 1914 r. pracował w Natalu, a potem w Pretorii. To tam, obserwując sytuację ludności kolorowej i osobiście doświadczając dyskryminacji na tle rasowym, wykształcił swoje poglądy na społeczeństwo, które później propagował w Indiach.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj