Dźawaharlal Nehru
Był jednym z liderów ruchu niepodległościowego oraz pierwszym premierem niepodległych Indii.
Dźawaharlal Nehru, zwany Panditem, z wnukiem Radźiwem, przyszłym premierem Indii, 1947 r.
Getty Images

Dźawaharlal Nehru, zwany Panditem, z wnukiem Radźiwem, przyszłym premierem Indii, 1947 r.

Adwokat. Dźawaharlal Nehru, zwany Panditem, urodził się w 1889 r. w Allahabadzie, w zamożnej rodzinie braminów z Kaśmiru (tradycyjnie zwanych panditami, stąd przydomek). Był synem prawnika Motilala Nehru, działacza Partii Kongresowej (Indyjskiego Kongresu Narodowego), blisko współpracującego z Mahatmą Gandhim. Dźawaharlal, najstarszy z czwórki rodzeństwa, został wychowany w stylu zachodnim, wpajanym mu przez ojca, przy jednoczesnym poszanowaniu tradycji indyjskiej, przekazywanej przez ortodoksyjną matkę. Jako dziecko był uczony w domu zarówno przez brytyjskich, jak i indyjskich nauczycieli. Potem wyjechał do Anglii, gdzie najpierw kształcił się na urzędnika państwowego w Harrow i Cambridge, a następnie studiował prawo w Londynie. Nie angażował się wtedy w żadne działania rewolucyjne inicjowane na Wyspach przez Indusów ani nie wykształcił poglądów antybrytyjskich.

W 1912 r. powrócił do Indii, gdzie rozpoczął praktykę adwokacką w kancelarii ojca.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj