Powstanie Bangladeszu
Bengalczycy na swoim
Polityczną mapę Azji Południowej w 1971 r. wzbogacił Bangladesz, który oddzielił się od Pakistanu.
27117 ochotników tworzy w Dhace żywą flagę Bangladeszu w dniu święta niepodległości obchodzonego 16 grudnia.
Reuters

27117 ochotników tworzy w Dhace żywą flagę Bangladeszu w dniu święta niepodległości obchodzonego 16 grudnia.

Dwa skrzydła bez ciała. Utworzony w 1947 r. Pakistan składał się z dwóch oddalonych od siebie o 1600 km części: Pakistanu Wschodniego (do 1955 r. Bengal Wschodni) i Pakistanu Zachodniego. Były one oddzielone terytorium wrogich Indii. Co więcej, wschodnią i zachodnią część cechowały różnice historyczne, etniczne, kulturowe i językowe. Były one tak znaczące, że za jedyne spoiwo łączące Bengalczyków z Pakistańczykami z zachodniej części można uznać islam. Znany pisarz Salman Rushdie określił tak uformowany Pakistan mianem „ptaka z dwoma skrzydłami, ale bez ciała”, podkreślając ponadto, że Pakistańczycy z zachodniej części traktowali Bengal Wschodni jak kolonię. Z pogardą podchodzili do Bengalczyków, którzy w „kraju ludzi czystych” byli uznawani za niepełnych muzułmanów, konwertytów z hinduizmu, tchórzliwych, „nadających się jedynie do uprawiania ryżu i juty”.

Przyczyny rozpadu.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj