Fryderyk Mądry
Marcin Luter nie podzielił losu Jana Husa m.in. dzięki ochronie, jaką otoczył go jego książę, elektor saski.
Fryderyk Mądry na obrazie Lucasa Cranacha (Starszego)
Getty Images

Fryderyk Mądry na obrazie Lucasa Cranacha (Starszego)

Przezorny książę Rzeszy. Na portrecie pędzla Lucasa Cranacha Starszego, namalowanym w roku śmierci władcy, widzimy starszego pana z nadwagą i siwą brodą, o skupionym wyrazie twarzy i bacznym spojrzeniu ciemnych oczu. Elektor saski Fryderyk III z rodu Wettynów przeszedł do historii z przydomkiem Mądry.

W chwili gdy Marcin Luter ogłaszał swoje 95 tez w Wittenberdze, Fryderyk panował od trzydziestu lat w części Saksonii odziedziczonej po ojcu, obejmującej także południową Turyngię. Dzięki tamtejszym kopalniom był bogaty, co wraz ze statusem elektora, czyli jednego z siedmiu książąt, do których należało wybieranie cesarzy, stawiało go w gronie najbardziej wpływowych ludzi w Niemczech. Uczestniczył regularnie w sejmach Rzeszy, przez jakiś czas był doradcą cesarza Maksymiliana I, swego krewnego zresztą (cesarz był kuzynem jego ojca). Po śmierci Maksymiliana, do momentu wyboru jego następcy, Fryderyk pełnił funkcję wikariusza Rzeszy wraz z mężem swej kuzynki Ludwikiem V, elektorem Palatynatu.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj