Luterańska doktryna zbawienia w ikonografii

Alegoria prawa i łaski
Obrazowe streszczenie luterańskiej doktryny zbawienia?
„Alegorii prawa i łaski” Lucasa Cranacha (Starszego) z Galerii Narodowej w Pradze
Getty Images

„Alegorii prawa i łaski” Lucasa Cranacha (Starszego) z Galerii Narodowej w Pradze

Łaska. W latach 20. XVI w. w ikonografii chrześcijańskiej wykształciła się formuła określana jako „Alegoria prawa i łaski” lub „Prawo i ewangelia”. Przeważa pogląd, że głównym twórcą tematu był Lucas Cranach Starszy. To z jego warsztatem jest wiązana rycina z 1525 r., w której na pierwszym planie pojawia się postać Jana Chrzciciela, wskazującego wiernym na Ukrzyżowanego Chrystusa jako źródło usprawiedliwienia. Powyżej widnieje sylwetka Marii, ku której z nieba zmierza Dzieciątko Jezus z krzyżem, a więc alegorycznie ukazany moment poczęcia Zbawiciela, tradycyjnie uważany za początek epoki łaski w historii zbawienia ludzkości.

Łaska i prawo. Wkrótce łaska została skonfrontowana z prawem. W 1528 r. powstał drzeworyt, umieszczony na jednym z wydań homilii Lutra, w którym opisana wyżej scena, uzupełniona o motyw triumfu Chrystusa nad śmiercią, zajmuje prawą połowę kompozycji. Poszczególne motywy znalazły znamienne odpowiedniki po lewej stronie: drzewo krzyża, na którym wisi Chrystus, zostało zestawione z drzewem wiadomości dobrego i złego, pod którym stoją Adam i Ewa; Maria w momencie poczęcia – z Mojżeszem otrzymującym tablice przykazań; a Chrystus depczący śmierć – z grzesznikiem w grobie.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj