Lucas Cranach Starszy
Malarz książąt, świętych, nagich gracji – i reformacji.
Lucas Cranach (po lewej) na portrecie z Marcinem Lutrem, XVI-wieczny obraz z kościoła w Weimarze
Ullstein Bild

Lucas Cranach (po lewej) na portrecie z Marcinem Lutrem, XVI-wieczny obraz z kościoła w Weimarze

Na saskim dworze. Lucas Cranach naprawdę nosił całkiem inne nazwisko, możliwe nawet, że Sünder (niem. Grzesznik, bo i takie pojawia się wśród rozlicznych wersji, co byłoby bardzo niestosownym mianem dla mistrza obrazów religijnych). Nazwał się Cranachem od frankońskiego miasteczka Kronach, w którym przyszedł na świat w 1472 r. Malarstwa uczył się od ojca. Na przełomie stuleci osiedlił się w Wiedniu, gdzie zapoznał się z nowymi tendencjami w sztukach plastycznych. Na autora pięknych malowideł przedstawiających święte w eleganckich sukniach i sceny z Nowego Testamentu zwrócił uwagę elektor saski Fryderyk Mądry, który zatrudnił go w 1505 r. jako nadwornego malarza. Odtąd Cranach malował portrety władcy i członków jego rodziny, projektował gobeliny do jego rezydencji, szkicował wytworne stroje, upamiętniał książęce polowania, a ponieważ elektor był pobożny, także liczne Madonny, ołtarze i mnóstwo świętych.

Cranach w ogóle malował dużo i szybko, zwłaszcza odkąd założył warsztat z pomocnikami wykonującymi mniej istotne części malowideł.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj