Źródła teologii protestanckiej

Fundamenty
Teologiczne idee reformacji.
Pomnik Reformacji przy luterańskiej katedrze Marii Panny w Kopenhadze, wzniesiony w latach 1936–43 dla upamiętnienia 400. rocznicy przejścia Danii na protestantyzm
Alamy

Pomnik Reformacji przy luterańskiej katedrze Marii Panny w Kopenhadze, wzniesiony w latach 1936–43 dla upamiętnienia 400. rocznicy przejścia Danii na protestantyzm

Baza reformy. Splot czynników społecznych, teologicznych i politycznych doprowadził do tego, że XVI w. wydał z siebie, w pewnym typologicznym uproszczeniu, trzy modele zreformowanego chrześcijaństwa. Jednym z nich jest potrydencki rzymski katolicyzm, dwa kolejne to nurt protestantyzmu wywodzący się z Wittenbergi i tamtejszej działalności Marcina Lutra i Filipa Melanchtona, zwany ewangelicyzmem augsburskim lub luteranizmem, oraz nurt zwany ewangelicyzmem reformowanym, odwołujący się do dzieła reformatorów szwajcarskich, wśród których najbardziej prominentne miejsce zajmują Ulrich Zwingli i Jan Kalwin.

Przy całej różnorodności ruchu reformacyjnego, jego zasadnicze przekonania teologiczne da się podsumować w postaci haseł, które zostały ukute w ogniu XVII-wiecznych polemik teologicznych i są podzielane przez wszystkie odłamy protestantyzmu. To: sola scriptura (jedynie Pismo Święte), solus Christus (jedynie Chrystus) oraz sola gratia (jedynie łaska) i sola fide (jedynie wiara), czasami łączone w formułę sola gratia per fidem (jedynie z łaski przez wiarę).

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj