Reformacja w Anglii
Anglikanie
Jeszcze do niedawna historycy spierali się, czy w przypadku Anglii w ogóle można mówić o reformacji, a jeśli już, czy w liczbie pojedynczej.
Pierwsze spotkanie Henryka VIII z Anną Boleyn, obraz Daniela Maclise'a z XIX w.
Getty Images

Pierwsze spotkanie Henryka VIII z Anną Boleyn, obraz Daniela Maclise'a z XIX w.

Symbolika Smithfield Market. Smithfield Market jest największym i najstarszym targiem mięsnym w Anglii, położonym w zachodniej części centralnego Londynu. Do dziś spotykają się tam rzeźnicy, a na hakach wiszą porozpruwane zwierzęta. Smithfield z kościołem św. Bartłomieja Wielkiego to także jedno z najpopularniejszych miejsc egzekucji w Anglii. Najbardziej znanymi postaciami spalonymi tu na stosie są szkocki bohater narodowy William Wallace (1305 r.) i Wat Tyler (1381 r.), przywódca powstania chłopskiego. O ciemnej przeszłości miejsca przypomina tablica poświęcona Wallace’owi.

Był 30 lipca 1540 r. Jeszcze nie opadły emocje po egzekucji potężnego lorda kanclerza Tomasza Cromwella (28 lipca), a już dwa dni później z rozkazu króla Henryka VIII w Smithfield odbyło się sześć egzekucji: na stosie spłonęło trzech męczenników reformacji, w tym Robert Barnes, luteranin i pionier reformacji w Anglii. Krótko po tym zginęło trzech katolików, w tym Richard Fetherstone, kapelan pierwszej żony Henryka VIII i mentor jego najstarszej córki Marii. Katolicy oddali życie nie za herezje, ale za zdradę, a konkretnie odmowę uznania Henryka za najwyższego zarządcę Kościoła w Anglii. To, co dla katolików było kwestią wiary, dla Henryka – zdradą stanu. Zgodnie z obowiązującymi od XIII w. zasadami ofiary wpierw rozciągano na drabinie, żywcem patroszono, palono i ćwiartowano. Egzekucje z 1540 r. pokazują, jak nietypowa była reformacja angielska.

Mity na temat angielskiej reformacji.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj