Włoska moda na dworze Zygmunta I Starego

Jak się waszmościowie odziewali
Styl z Italii.
Typowe stroje obowiązujące pod koniec epoki Jagiellonów
Mirosław Gryń/Polityka

Typowe stroje obowiązujące pod koniec epoki Jagiellonów

Pod koniec epoki Jagiellonów, w dobie renesansu, wzorce w dziedzinie mody czerpali Polacy z Włoch. Niemałą rolę w ich adaptacji odegrał dwór Zygmunta I Starego i Bony Sforzy. Popularnym męskim reprezentacyjnym okryciem wierzchnim była znana już wcześniej szuba (1) – luźna szata z długimi, dekoracyjnie rozciętymi rękawami, podbijana futrem i zaopatrzona również futrzanym, obszernym kołnierzem, szyta z drogich tkanin (włoskie adamaszki i aksamity). Pod nią mężczyźni nosili różnego typu kaftany (2): przejęty z mody hiszpańsko-niemieckiej wams – lekko podwatowany, zapinany z przodu pod szyję, z długimi rękawami, dopasowany w talii i zakończony krótką baskijką, lub na wzór włoski sajan – nieco luźniejszy, od talii do kolan układany w fałdy, z krótkimi bufiastymi rękawami i dużym prostokątnym dekoltem. Koszula (3), pełniąca w poprzedniej epoce funkcję bielizny, awansowała do roli ozdobnego elementu garderoby, szyta z cienkich tkanin, marszczonych ozdobnie przy szyi.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj