Dziura św. Marcina – fenomen, który przypomina duże okno
Otwór dziurawiący szczyt Tschingelhorn na wysokości 2642 m n.p.m. ciekawi podróżnych, którzy dopatrują się w nim magicznych znaczeń.
Jungfrau-Aletsch
Switzerland Tourism/Materiały partnera

Jungfrau-Aletsch

Nieopodal wioski Elm i naszej Areny Tektonicznej w skale wyrzeźbił się otwór, rzecz rzadko spotykana w górskim krajobrazie. Dziura św. Marcina, bo taką nazwę nosi ten fenomen, przypomina duże okno. Ma wymiary 22 na 19 metrów. Bywa, że jeśli się przez nią wyjrzy, to ujrzy się zjawiska niezwykłe, na przykład padające na kościół w Elm promienie słoneczne. Zdarza się to przy przesileniu wiosennym albo jesiennym. Cały spektakl trwa zaledwie 2,5 minuty. Przy dobrej pogodzie kościół będzie zachwycająco oświetlony, w lekkiej mgle zobaczymy zaś wyraźnie pięciokilometrowy promień słońca.

Światło księżyca daje efekt podobny, choć nie tak spektakularny. Poza tym żeby go tu dojrzeć, trzeba wiedzieć dokładnie, kiedy pojawi się na horyzoncie. To rola lokalnych astronomów, którzy dokonują pomiarów, wyznaczają daty i godziny, a następnie – ku ogólnej uciesze – publikują je w informacjach turystycznych. Księżyc można tu zobaczyć zwykle we wrześniu i na początku października. Niezależnie od tego, czy wypatrujemy słońca czy księżyca, niewielkie szanse, że będziemy w tym odosobnieni. Podróżni i mieszkańcy Elm tłumnie usadawiają się przy kościele i wyczekują, co nastąpi.

Otwór dziurawi szczyt Tschingelhorn na wysokości 2642 m n.p.m. Nie jest dla naukowców szczególnym przedmiotem badań – natura układa się w końcu tak, jak chce. Dziura ciekawi jednak miejscowych i podróżnych, którzy dopatrują się w niej magicznych znaczeń. Legenda głosi, że bohaterski Marcin stoczył tu walkę ze złym olbrzymem. Według innej, średniowiecznej legendy irlandzki mnich cisnął strzałą w złodzieja, który usiłował ukraść jedną z jego owiec. Skalne okno to (rzekomy) ślad tego starcia. Nawet jeśli nie dajemy wiary tym przesądom, Dziura św. Marcina pozostaje ciekawym wybrykiem natury, który choć raz warto zobaczyć – byle o właściwej porze roku.

www.unesco-sardona.ch

Przewodnik do pobrania w formacie PDF pod tym linkiem: http://goo.gl/mFUF1r

Czytaj także

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj