Jak dokonywano „przeglądu kadr” w mediach w stanie wojennym
Akcja weryfikacja
Po 13 grudnia 1981 r. władze PRL przeprowadziły w wielu środowiskach czystki polityczne. Usunięto m.in. ponad 500 „nieprawomyślnych” pracowników Polskiego Radia i Telewizji.
Spikerzy „Dziennika Telewizyjnego” Witold Stefanowicz i Andrzej Racławicki w mundurach wojskowych. 13 grudnia 1981 r.
Krzysztof Pawela/Forum

Spikerzy „Dziennika Telewizyjnego” Witold Stefanowicz i Andrzej Racławicki w mundurach wojskowych. 13 grudnia 1981 r.

Latem 1980 r., gdy wybuchły strajki, prasa, radio i telewizja w pełni realizowały wytyczne Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Jednak powstanie Solidarności poważnie naruszyło monopol informacyjny władz. Związek dysponował własną prasą, na czele z ogólnopolskim, podlegającym cenzurze „Tygodnikiem Solidarność”. Walczył też (z gorszym skutkiem) o dostęp do radia i telewizji. Najwierniejszym bastionem władz pozostawała telewizja. Jednak i tam tworzono komórki Solidarności, próbowano walczyć o pluralizm.

Kres liberalizacji mediów położyło wprowadzenie w nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r. stanu wojennego. Zawieszono wydawanie wszystkich tytułów prasowych oraz programów radia i telewizji, z wyjątkiem dwóch gazet centralnych („Trybuny Ludu” – organu KC PZPR, i „Żołnierza Wolności”), 16 gazet partyjnych w województwach i I Programu PR i TVP. Zmilitaryzowano Polskie Radio i Telewizję. Budynki rozgłośni zajęło wojsko, rządy w nich przejęli w znacznym stopniu komisarze wojskowi. Do pracy w czynnych redakcjach dopuszczono zaufanych dziennikarzy (np. w Polskim Radiu była to grupa pod kierownictwem Aleksandra Lubańskiego z Naczelnej Redakcji Informacji PR), pozostałych urlopowano. Wśród pierwszych kilku tysięcy internowanych znalazło się ponad stu dziennikarzy.

Władze przystąpiły do weryfikacji dziennikarzy oraz pracowników administracji, wydawnictw, drukarń, kolportażu, pracowników technicznych.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj