Bronisław Komorowski
Bronisław Komorowski
Wojciech Olkuśnik/Agencja Gazeta

Bronisław Komorowski

Kandydat PO. Lat 58, marszałek Sejmu. Po katastrofie samolotu pod Smoleńskiem zgodnie z Konstytucją pełni obowiązki głowy państwa. Z wykształcenia historyk, absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. W młodości związany z harcerstwem, był m.in. instruktorem w drużynie im. Batalionu Parasol.

W działalność opozycyjną zaangażował się jeszcze jako nastolatek – brał udział w manifestacjach po Marcu 1968 r. i w akcjach pomocy prześladowanym robotnikom w Czerwcu 1976 r. W latach 70. współpracował z KOR-em oraz Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela. Po studiach, od 1977 do 1980 roku pracował w zespole prasy stowarzyszenia PAX. Był stażystą w wydawanym przez nie dzienniku „Słowo Powszechne”.

Po powstaniu „Solidarności” pracował w Ośrodku Badań Społecznych Regionu Mazowsze. W listopadzie 1980 r. został  skazany w słynnym procesie organizatorów manifestacji patriotycznej przed warszawskim Grobem Nieznanego Żołnierza. Wyrok na Komorowskiego wydał wówczas sędzia Andrzej Kryże, późniejszy wiceminister sprawiedliwości w rządzie PiS.

W stanie wojennym internowany. Po wyjściu na wolność nie zaangażował się w działalność opozycyjną. Pracował jako nauczyciel historii w Niższym Seminarium Duchownym w Niepokalanowie koło Warszawy.

Po przełomie 1989 roku i utworzeniu rządu Mazowieckiego, został szefem gabinetu ministra Aleksandra Halla. Od 1990 do 1993 roku wiceminister obrony narodowej, związany z Unią Demokratyczną. Był posłem i sekretarzem generalnym tej partii, także po przekształceniu jej w Unię Wolności. W 1997 r. po raz kolejny został posłem, ale już z listy Akcji Wyborczej Solidarność, do której przeszedł m.in. z Janem Rokitą i założonym z nim Stronnictwem Konserwatywno – Ludowym. Został szefem sejmowej komisji obrony narodowej, a w 2000 r. – ministrem obrony (pełnił tę funkcję przez 16 miesięcy). Rok później, po przegranych przez AWS wyborach, odszedł do tworzonej właśnie Platformy Obywatelskiej. Od 2005 r. wicemarszałek, a od 2007 r. marszałek Sejmu.

W marcu 2010 r. pokonał w prawyborach szefa MSZ Radosława Sikorskiego i został kandydatem PO na prezydenta. Od śmierci Lecha Kaczyńskiego w katastrofie pod Smoleńskiem pełni funkcję głowy państwa.

Mieszka w Warszawie, na Powiślu. Żonaty, ma pięcioro dzieci.  

CZYTAJ TAKŻE: Mariusz Janicki prześwietla Bronisława Komorowskiego

Czytaj także

Ważne w kraju

W nowej POLITYCE

Zobacz pełny spis treści »

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj