Wojenne gry prezesa
Powrót talibanu
Jarosław Kaczyński obarcza moralną odpowiedzialnością Tuska za śmierć prezydenta. Niemal mówi wprost: zabili mi brata. Bucha oskarżeniami jakby dopiero teraz mógł wykrzyczeć swój ból.
Jarosław Kaczyński przed Centralną Biblioteką Wojskową. 28 lipca 2010 roku
Andrzej Stawiński/Reporter

Jarosław Kaczyński przed Centralną Biblioteką Wojskową. 28 lipca 2010 roku

Jarosław Kaczyński udzielił zaskakujących wywiadów pełnych insynuacji i przeinaczeń, swobodnej interpretacji historii. Do swojej wizji przeszłości włączył tylko to, co mu akurat pasuje.

Z wywiadów dowiedziałem się, jak silne negatywne emocje żywi on tylko wobec PO i Tuska – z nimi podjął bój śmiertelny, ale dowiedziałem się też, co gorsza, że żadna formacja polityczna w istocie nie nadaje się do koalicji z jego ugrupowaniem.

Prezes uwierzył podszeptom swoich twardogłowych, rozumując chyba, że gdyby tym tropem poszedł w czasie kampanii wyborczej, wybory by z pewnością wygrał i teraz czekałby na zaprzysiężenie w Sejmie. Obawiam się, że się gorzko myli. Ale te wywiady i powrót dawnej urażonej miny prezesa, dotkniętego w osobistej i narodowej godności, wskazują na dwa istotne zjawiska, zasadnicze dla przyszłości jego partii.

Pierwsze naukowo nazywa się niską instytucjonalizacją partii. Ugrupowaniem rządzą nie instytucje, reguły, struktury, w miarę racjonalne mechanizmy wyłaniania liderów, debaty programowe, lecz osoba szefa. PiS bez Kaczyńskiego istnieć na razie nie może. Trwać po jego odejściu też nie będzie, bo partia ma sporo chętnych do kierowania i zarządzania, ale każdy wybór jest tożsamy z namaszczeniem.

Kaczyński w tej sytuacji rozstrzyga o wszystkim: kto będzie kandydował, z jakiego miejsca i kto będzie kierował lokalnymi strukturami partii. Decyduje, kto znajdzie zatrudnienie w telewizji publicznej i czyja rekomendacja jest aktualnie ważna.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną