Wizyta Obamy w Polsce. Lepiej być nie mogło?
Przystanek Polska
Rozczarowani wizytą Baracka Obamy wylewają żale: nie wygłosił przemówienia, nie podpisał umowy o stacjonowaniu wojsk, nie zniósł wiz. Ale czy ktoś nam to w ogóle obiecywał?
Barack Obama przed kompanią honorową Wojska Polskiego.
Piotr Bławicki/EAST NEWS

Barack Obama przed kompanią honorową Wojska Polskiego.

Jak sobie radzicie? – zapytał Barack Obama towarzyszących mu dziennikarzy tuż przed odlotem do Warszawy. Jeszcze tylko jeden dzień”. Pięciodniowy maraton po Europie dobiegał końca, większość zadań została wykonana: w Dublinie zadbał o głosy irlandzkiej mniejszości przed swoją reelekcją w przyszłym roku, w Londynie reanimował specjalny związek amerykańsko-brytyjski, w Deauville dopieścił światowych przywódców. Została Warszawa, ostatnia stolica dostawiona do i tak wyczerpującego programu. Z jednej strony wypadało pojechać, by przełamać serię gaf i nieporozumień ostatnich dwóch lat, z drugiej strony Biały Dom nie miał dopiętego planu wizyty ani pomysłu, co prezydent USA miałby w Warszawie zrobić czy powiedzieć. Stanęło więc na wizycie roboczej.

Obama miał powody do powściągliwości: w kwietniu 2009 r. wygłosił w Pradze ważne przemówienie na temat rozbrojenia atomowego, szeroko komentowane w świecie, ale w samym regionie niepodchwycone zupełnie. Na dodatek przywódcy Europy Środkowej dali wówczas pokaz kłótliwości: najpierw prezydent i premier Czech kazali Obamie wybierać, z którym z nich zje kolację (skończyło się tym, że wieczór spędził z żoną); dzień później musiał rozmawiać z dwugłową delegacją z Polski, bo Lech Kaczyński i Donald Tusk nie potrafili ustalić, kto powinien się spotkać z prezydentem USA.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną