Projekt teatralny Czytanie Słowackiego
Czytanie Słowackiego
Cel przedsięwzięcia jest skromny, ale dla dalszej recepcji Słowackiego fundamentalny: przeczytać wszystkie utwory dramatyczne wieszcza.

Punktem wyjścia realizowanego przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego projektu Słowacki. Dramaty wszystkie była dyskusja w redakcji miesięcznika „Dialog” w 1959 r. z okazji ówczesnego Roku Słowackiego. Tuzy polskiej krytyki literackiej i teatralnej – Jan Błoński, Edward Csató, Jan Kott, Stefan Treugutt i Kazimierz Wyka – konstatowały, że Słowackiego się nie gra, nie rozumie, że język Polaków staje się coraz bardziej bełkotliwy i retoryczna fraza Słowackiego jest dla nich nie do przyjęcia. Pół wieku później, podczas kolejnego Roku Słowackiego, okazuje się, że uwagi profesorów nie straciły na aktualności i Słowacki wciąż, jak zauważył kończąc dyskusję w „Dialogu” prof. Wyka: „oczekuje nowego podjęcia (...) podjęcia przez teatr, podjęcia przez naukę, podjęcia przez spontaniczny sąd i głos pisarzy”.

Cel przedsięwzięcia, którego kuratorem z ramienia Instytutu Teatralnego jest Paweł Sztarbowski, jest skromny, ale dla dalszej recepcji Słowackiego fundamentalny: przeczytać wszystkie utwory dramatyczne wieszcza.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną