szukaj
Biografia Miłosza. Opowieść z elementami dramatu
Wszystkie twarze Miłosza
Biografia Czesława Miłosza napisana przez Andrzeja Franaszka nie jest sensacyjna. To rzetelna i miejscami dramatyczna opowieść o życiu poety. Miłoszowi mogłaby się ona spodobać.
Zaletą biografii Franaszka jest to, że cały czas widzimy Miłosza i myślimy o nim, natomiast biograf stara się być niewidoczny, nie oceniać
Andrzej Iwańczuk/Reporter

Zaletą biografii Franaszka jest to, że cały czas widzimy Miłosza i myślimy o nim, natomiast biograf stara się być niewidoczny, nie oceniać

Najmniej znamy życie Miłosza. Jego twórczość obrosła interpretacjami, ale jego postać przez lata zastygła w pomnik. Pozostał obraz spełnionego poety, noblisty, którego po powrocie do kraju wszyscy pytali, jak żyć. Tymczasem Miłosz – według Andrzeja Franaszka – do końca życia z niepokojem rozpamiętywał swoje decyzje życiowe i był przekonany, że musi płacić za wszystko najwyższą cenę. Przede wszystkim za swój talent.

Miłosz pisząc o swoim życiu często używał metafory diabelskiego paktu. W opowieści Franaszka widzimy młodego, niesłychanie ambitnego poetę, zakompleksionego, ale i wyniosłego. Chciał poświęcić się bez reszty pisaniu i dlatego opuścił swoją dziewczynę. Ten krok poeta uznał później za swoją pierwszą winę, która go dręczyła przez lata. Strach i poczucie demonicznego kuszenia pojawiły się po raz kolejny, kiedy opisywał swój wyjazd z kraju. O „Traktacie moralnym” – utworze, w którym rozliczał się z tamtym czasem i filozofią Tadeusza Krońskiego – napisano już wiele.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną