Małgorzata Szumowska o swoim najnowszym filmie
To nie jest atak na religię
Rozmowa z reżyserką filmową Małgorzatą Szumowską, autorką nagrodzonego na festiwalu w Berlinie dramatu psychologicznego „W imię...”
„Moim poszukiwaniem Boga, absolutu czy harmonii jest robienie filmów”.
Łukasz Dejnarowicz/Forum

„Moim poszukiwaniem Boga, absolutu czy harmonii jest robienie filmów”.

Janusz Wróblewski: – Homoseksualizm księży to bardzo drażliwy temat, zwłaszcza w Polsce. Dlaczego zdecydowała się pani go podjąć?
Małgorzata Szumowska: – Chciałam zrobić film o tęsknocie za mocnym uczuciem, zbliżeniem, a ksiądz to dla mnie synonim samotności. Co czuje zakonnik, który spędza święta Bożego Narodzenia bez rodziny? Zmagając się ze swoją seksualnością? Z zakazem kochania? Interesowała mnie samotność wierzącego księdza.

Nie homoseksualizm?
Przeczytałam kiedyś w POLITYCE reportaż o morderstwie księdza Wojtusia. Zabił go 18-latek. Może chodziło o molestowanie. Może obaj byli homoseksualistami. Nie wiadomo. Zaczęłam się zastanawiać, co się wydarzyło w nocy na plebanii. A gdyby byli w sobie zakochani? Gdyby zabójstwo wynikało z bezradności, że nie mogą być razem? Taki melodramat w głowie mi się ułożył.

Wykształcony ksiądz jezuita i autystyczny chłopak. Dlaczego miłość w pani filmie jest nierówna?
Bo nie chcieliśmy kręcić gładkiego, delikatnego melodramatu. To nie mój świat. Nie lubię sentymentalizmu. Ksiądz odgrywa tu rolę figury ojca i przyjaciela, który w pewnym sensie wykorzystuje słabość młodego mężczyzny. Zastępuje mu brakującą rodzinę. Walczy ze sobą, żeby nie wyrządzić mu krzywdy. Lecz to chłopak, który z nikim jeszcze nie spał, decyduje o rozpoczęciu seksualnej relacji.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj