Recenzja filmu: „Nice Guys. Równi goście”, reż. Shane Black

Równy i równiejszy
Największą atrakcją jest para odtwórców głównych ról. Po prostu goście.
Równi goście dwaj: Ryan Gosling i Russell Crowe
Daniel McFadden/Monolith Films/materiały prasowe

Równi goście dwaj: Ryan Gosling i Russell Crowe

Tytułowi równi goście są dwaj, ale nie całkiem równi. Ten grany przez Ryana Goslinga to sympatyczny nieudacznik, który chyba minął się z powołaniem: nieustannie popełnia gafy, a szczególną trudność sprawiają mu wyrazy obcego pochodzenia. Natomiast ten drugi, odtwarzany przez Russella Crowe’a, to prawdziwy gladiator w branży detektywistycznej, choć straszliwie zaniedbany. Nadrabia siłą oraz zawziętością, z jaką traktuje przeciwników. Ma też szczątkową wiedzę anatomiczną, łamiąc rękę rywalowi, jednocześnie szczegółowo instruuje delikwenta, co ma powiedzieć lekarzowi. Wspomnieć należałoby jeszcze o trzeciej osobie, nastoletniej córce nieudacznika, niezwykle rezolutnej, która w odpowiednim momencie włączy się do akcji.

Nice Guys. Równi goście, reż. Shane Black, prod. USA/Wielka Brytania, 115 min

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną