◊ ◊ ◊ ◊

Po sezonie
Ciepły, nostalgiczno-ironiczny film Janusza Majewskiego „Po sezonie” przypomina kameralny spektakl zrobiony na zamówienie Teatru Telewizji.Znaczna część tego dramatu rozgrywa się we wnętrzu opustoszałego i nieco staromodnego mazurskiego pensjonatu, gdzie trzy kobiety w różnym wieku starają się zwrócić na siebie uwagę pewnego mężczyzny podającego się za emerytowanego tancerza rewiowego i bawidamka (Leon Niemczyk)...

Znaczna część tego dramatu rozgrywa się we wnętrzu opustoszałego i nieco staromodnego mazurskiego pensjonatu, gdzie trzy kobiety w różnym wieku starają się zwrócić na siebie uwagę pewnego mężczyzny podającego się za emerytowanego tancerza rewiowego i bawidamka (Leon Niemczyk).

Czechowowska atmosfera oczekiwania na nieuchronnie nadciągającą katastrofę daje i tu o sobie znać w formie podszytych cierpieniem ludzkich namiętności: pogłębiającego się smutku 30-latki podejrzewającej, że jest chora na raka piersi (Magdalena Cielecka) oraz lęku przed śmiercią 80-letniego bohatera dodającego sobie otuchy wertowaniem pism porno i Pisma Świętego.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną