Recenzja gry: „Layers of Fear”
Lęki po polsku
Nie tyle straszy, co wciąga w wir szaleństwa, mrocznej fantasmagorii.
materiały prasowe

Zatopione w półmroku opustoszałe domostwo artysty malarza, wystrój w stylu wiktoriańskim i gramofon na korbkę sugerują schyłek XIX w. Na ścianach klasyka: Rembrandt, Goya, Bosch, van Eyck, Fuseli. Lustra, w których nie widać naszego odbicia. Jabłka wysypujące się nagle z martwej natury na płótnie, wprost na kuchenną podłogę. Czy ten dom istnieje naprawdę? Czy jest sennym koszmarem? Czy wcielamy się (sic!) w ducha wędrującego po echach minionego życia? „Layers of Fear” nominalnie jest horrorem, ale nie podąża koleinami gatunku.

Layers of Fear, Bloober Team, PlayStation 4, Xbox One, Windows

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną