szukaj
Gloud Glen
Romans z instrumentem
Glenn Gould był artystą wyjątkowym, więc pisze się o nim w niezwyczajny sposób.
st. louis/BLACK STAR/BEW

Niemal wszystko, co wiąże się z kanadyjskim pianistą, dziś jest źródłem legendy. Gould to ucieleśnienie archetypu genialnego, a zarazem nieprzystosowanego społecznie artysty. Jego wielkie kreacje, zwłaszcza w dziedzinie twórczości Bacha, są tak samo obiektem namiętnych opowieści jak jego ekscentryczny sposób życia: rezygnacja z występów estradowych w pełni kariery, niski stołek, na którym siedział przy fortepianie, śpiewny pomruk podczas gry, lekomania, palta i czapki, które nosił nawet w upały, jak również rękawiczki lub mitenki chroniące ręce, a przy tym umiłowanie dla Dalekiej Północy. Także talent do parodii (miał kilka ulubionych, wymyślonych przez siebie postaci, które naśladował, np. dyrygent brytyjski Sir Nigel Twitt-Thornwaite, niemiecki krytyk muzyczny Karlheinz Klopweisser, a także taksówkarz nowojorski Theodore Slutz) czy zamiłowanie do radia (był autorem serii kontrapunktycznych audycji radiowych, jak je nazywał, snujących wątek na wielu planach równocześnie, dotyczących nie tylko muzyki, ale też np.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną