Recenzja książki: Vladimir Nabokov, "Oryginał Laury"

Erotyczny taniec śmierci
Czytając te notatki uczestniczymy w jakimś erotycznym tańcu śmierci.

Widok „Oryginału Laury” przywodzi na myśl najbardziej opasłe dzieła Vladimira Nabokova, ale to tylko złudzenie. Tak naprawdę dostajemy do rąk zbiór notatek i fiszek, na których Nabokov pisał to ostatnie dzieło pomiędzy kolejnymi nawrotami choroby w 1975 r. Na każdej stronie widnieje tekst i zdjęcie fiszki – to bardzo dobry pomysł edytorski, bo widzimy, jak książka powstawała. Właściwie mogliśmy jej nigdy nie zobaczyć, bo jak wiadomo, Nabokov nakazał spalić rękopis.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną