Recenzja książki: Zadie Smith, "Jak zmieniałam zdanie"

Rodzinna tradycja humoru
Miło jest zajrzeć pisarzowi na biurko, zobaczyć, o czym myśli pomiędzy pisaniem kolejnych powieści.
Wydawnictwo Znak/materiały prasowe

Taką możliwość dają nam eseje Zadie Smith „Jak zmieniałam zdanie”, w których autorka „Białych zębów” i „O pięknie” sama jest czytelniczką literatury, pisze o swoich ulubionych aktorach, filmach, o pisaniu powieści (bardzo zabawny tekst „Sztuczki warsztatowe”) i o swojej rodzinie. Wszystkie te teksty łączy osobisty ton i poczucie humoru Zadie. To sprawia, że z przyjemnością czytamy jej teksty o powieściach E.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną