Recenzja książki: Bohumil Hrabal, "Życie bez smokingu"

Hrabalowskie gawędy
Godny spadkobierca gawędziarza Jaroslava Haška i mistrza miniatur Izaaka Babla.
materiały prasowe

W oryginale „Życie bez smokingu” ukazało się w 1986 r. Do tej pory przełożono tylko część tego zbioru (np. opowiadanie tytułowe i „Urlop”, które opublikowano w „Dekadzie Literackiej”). Teraz ukazuje się on w całości i pierwotnym kształcie. Po raz pierwszy przetłumaczone zostały na język polski dwa świetne teksty: „Gawęda knajpiana” i „Dzieci Boże”. Hrabalowska knajpa jest w istocie całym światem, rządzi się swoimi prawami, banalna opowiastka przekształca się tutaj w gawędę o wymiarze niemal metafizycznym.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną