Fragment książki „Campo Santo”
Jeśli wygląda na to, że ludzka zdolność przetwarzania doświadczeń, określona przez czynniki społeczne i naturalno-historyczne, wyklucza możliwość, by gatunek uniknął wywołanej przez siebie katastrofy inaczej niż czystym przypadkiem, nie oznacza to bynajmniej, że daremna jest też retrospektywna rewizja warunków zniszczenia.
materiały prasowe

Proces uczenia się, który zachodzi ex post, to – i stąd zasadność tekstu Klugego, opracowanego trzydzieści lat po zdarzeniu – jedyna szansa, by kołaczące w ludziach życzeniowe wyobrażenia przestawić na antycypację przyszłości, która nie byłaby już obarczona lękiem, wynikłym ze stłumionych doświadczeń. Tego rodzaju intuicja nawiedza nauczycielkę Gerdę Baethe, występującą w tekście Klugego. Tyle że dla realizacji tej „oddolnej strategii”, o której myśli Gerda, „od 1918 r.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną