Recenzja książki: Andrzej Stasiuk, „Osiołkiem”

Wolność to pech
Ta książka jest przede wszystkim satyrą na polskość, trochę w duchu Mrożka.
materiały prasowe

Skończyłem pięćdziesiątkę i postanowiłem, że jadę. Nie było na co czekać. I pojechał swoim wysłużonym samochodem „osiołkiem”, którym wcześniej i do Stambułu, i przez śniegi jeździł. I ta podróż na Wschód zaczyna się od miłosnej opowieści o samochodach życia. Po znakomitym „Wschodzie”, podróży nie tylko do krańców byłego Związku Radzieckiego, ale i do własnego dzieciństwa – dostajemy rzecz mniejszego i lżejszego kalibru. Stasiuk łączy swój sposób narracji z elementami gonzo, jak u Szczerka. A podróżuje nie przez Stany, jak zawsze marzył, tylko przez Rosję. W typowe Stasiukowe opisy krajobrazu pustki i wyższości surowego stepu nad prosecco we Włoszech wplata tym razem fragmenty groteskowo-fantasmagoryczne. Zaczyna od tego, że bohater ma dość polskiej wolności i chce pod ruskie jarzmo, a więc mijając cerkiew, próbuje się ochrzcić. „To nie wolność, tylko pech” – mówi mu pop.

Andrzej Stasiuk, Osiołkiem, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2016, s. 200

Książka do kupienia w sklepie internetowym Polityki.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną