szukaj
Recenzja książki: Jonathan Safran Foer, „Oto jestem”
Wszystko jest końcem
Bardzo bogata, dojmująca powieść, o rodzinie i jej rozpadzie.
Materiały prasowe

Jonathan Safran Foer był cudownym dzieckiem amerykańskiej prozy, nagradzanym, docenionym, zwłaszcza za powieść „Wszystko jest iluminacją”. Nowa książka, po dziesięcioletniej przerwie, każe myśleć o nim jako o twórcy dojrzałym i kontynuatorze linii pisarskiej Philipa Rotha. Podczas lektury „Oto jestem” co i raz przypomina się „Kompleks Portnoya” i inne powieści Rotha, w których mierzył się z żydowskością. Tyle że bunt, obrazoburczy humor to tylko niewielka część tej bardzo bogatej, dojmującej powieści Foera o rodzinie i rozpadzie. Owszem, kapitalne są chłopięce szermierki słowne, portret dojrzewania i nieustającej masturbacji, ale w przeciwieństwie do Rotha, który zawsze był piewcą życia, energii witalnej w każdej postaci, w tej powieści obserwujemy zamieranie, dominuje poczucie utraty. To również powieść o tym, że nic się nie powtórzy, a to, co jest, nie będzie trwać zawsze.

Jonathan Safran Foer, Oto jestem, przeł. Krzysztof Cieślik, W.A.B., Warszawa 2017, s. 784

Książka do kupienia w sklepie internetowym Polityki.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną