Fragment książki "Prawa natury"
Zostaną te same prawa natury // po życiu – śmierć // na końcu słonecznej doliny // Styks i mrok lodowaty // jakaś następna rzeka tonie // w przepaści oceanu.


 
Prawa natury

W tym miejscu ziemia się ugina
tworzy dolinę
dnem płynie rzeka

wąski nurt
szuka wielkiej wody
widocznej nawet na mapkach szkolnych
chce pogrążyć się w głębinie
zginąć w zielonych odmętach

odtąd stanie się oceanem
groźnym i nieprzebytym
pochłonie śmiałka szaleńca rozbitka
zetrze ich z falującej ruchliwej powierzchni

zostaną te same prawa natury
po życiu – śmierć
na końcu słonecznej doliny
Styks i mrok lodowaty

jakaś następna rzeka tonie
w przepaści oceanu

 


Po dwóch stronach oceanu

Że jest ta przestrzeń
wypełniona wodą
rybami
barwą szarą i ołowianą

linia łuku:
samolot wspina się naprężony
a potem czuję jak opada

i jesteśmy już daleko od siebie

między startem a lądowaniem
dokonało się przecięcie żył

ciążenie powiek
w palcach - żadnego czucia
 
 

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną