Recenzja książki: Barbara Skarga, "Innego końca świata nie będzie"

Pochwała wyrozumiałości
A może?

W 1985 r. Jerzy Giedroyc wydaje relację niejakiej Wiktorii Kraśniewskiej z jej ponad 11-letniego pobytu w sowieckich więzieniach i łagrach. Nazwisko autorki nikomu nic nie mówi, ale jest jasne, że tom „Po wyzwoleniu” to książka co najmniej porównywalna do „Innego świata” Herlinga-Grudzińskiego czy „Archipelagu Gułag” Sołżenicyna. Dopiero po latach okazuje się, że są to wspomnienia Barbary Skargi, wybitnej myślicielki, etyka i historyka filozofii, wychowawczyni sporej grupy uczonych młodszych generacji.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną