szukaj
Recenzja książki: Marian Grześczak, "Nike niosąca blask"
Sport jako metafora
Sport jako metafora.

"Nike niosąca blask” to kolejny tom poezji Mariana Grześczaka, który już od bez mała czterdziestu lat tworzy – między innymi – wiersze inspirowane sportem i wysiłkowi sportowemu poświęcone. Wiele z tych wierszy utrzymanych jest w poetyce, która niegdyś przyniosła sławę Kazimierzowi Wierzyńskiemu.

Twórczość Grześczaka ciąży jednak bardziej ku klasycyzmowi, gdzie tematyka sportowa stanowi raczej pretekst niż temat. Poeta posługuje się problematyką sportową jako metaforą, uruchamiając liczne erudycyjne konteksty, by odnieść się lirycznym komentarzem do życia, rozważać jego niuanse i niejasne sensy. Jak choćby w wierszu „Sztafeta”: „Podają sobie/z dłoni w dłoń,/złoty róg.//I nawet się nikt/nie zapyta,/co jest w środku”.
 

Marian Grześczak, Nike niosąca blask, PIW, Warszawa 2008, s. 206
 

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj