Recenzja płyty: Agata Zubel, Marcin Grabosz, "Poems"
Nieoperowa Agata Zubel
Bez cienia operowości i nadmiernego wibrowania

Po znakomitej monograficznej płycie kompozytorskiej laureatki Paszportu „Polityki” (Cascando, CD Accord 2009) ten sam wydawca przedstawia kompozytorkę-śpiewaczkę w innym niż własne dzieła repertuarze, pozostając jednak przy XX w., to jest bowiem najważniejsze emploi artystki. Utworom Aarona Coplanda („Twelve Poems of Emily Dickinson”), Albana Berga („Sieben Frühe Lieder”) i Pawła Szymańskiego (Drei Lieder nach Trakl) idealnie odpowiada właśnie taki sposób śpiewania: bez cienia operowości i nadmiernego wibrowania, oparty na emocjach naturalnie wyrażanych. Solistce towarzyszy z wyczuciem pianista Marcin Grabosz, wywodzący się jakAgata Zubel z Wrocławia; uzupełnieniem płyty jest jeden utwór solowy w jego wykonaniu, podkreślający mroczno-ekspresjonistyczną atmosferę: poemat „Vers la flamme” Aleksandra Skriabina.

 

Agata Zubel, Marcin Grabosz, Poems, CD Accord 2009

 

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj