Recenzja płyty: Jan Młynarski, "Młynarski Plays Młynarski"

Niechaj fruwa marynara
Młynarski junior namawia Gabę Kulkę do wspólnego nagrania nowych wersji starych piosenek Młynarskiego seniora.
materiały prasowe

Pomysł wydaje się prosty: Młynarski junior, utalentowany bębniarz, skrzykuje swoją kapelę i namawia Gabę Kulkę do wspólnego nagrania nowych wersji starych piosenek Młynarskiego seniora. Efekt okazuje się jednak nader wyrafinowany.

To, co śpiewa Kulka i gra zespół Jana Młynarskiego, to nie tyle covery dawnych hitów, ile ich całkiem oryginalne w stylu i estetyce muzycznej potraktowanie. Jan Młynarski jako producent wydobył z „Nie ma jak u mamy”, „Róbmy swoje” czy „Fruwa twoja marynara” cały urok i sens pierwowzorów, nadając im jednocześnie klimat – no właśnie – nie tyle nawet współczesny, ile ponadczasowy.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną