Recenzja płyty: Igor Boxx, "Breslau"

Właściwy ton
W oczekiwaniu na kolejny album nagrodzonego Paszportem POLITYKI Skalpela mamy płytę solową Igora Pudło, połowy tego duetu.
materiały prasowe

To znów utwory kolażowe, zbudowane z sampli, znów w tle pojawiają się silne wątki jazzowe. Tyle że to, co na płytach Skalpela tworzyło wyrafinowaną muzykę odpoczynku, tu zmienia się w niepokojącą ścieżkę dźwiękową, ilustrującą burzliwy okres życia miasta. Dokładniej – Wrocławia z czasów wojennego oblężenia w 1945 r., niszczonego przez jedno z ostatnich starć drugiej wojny. Bronił się kto inny, ale ludzie ginęli tak samo.

I ma to wpływ na charakter płyty, bardzo uniwersalny – narrację Pudło prowadzi bez słów, tylko za pomocą muzyki.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną