Recenzja płyty: Pablopavo i Ludziki, „Polor”

Bez etykiety
Znakomite teksty, które mogłyby być literackim emblematem współczesnej kultury miejskiej.
materiały prasowe

Jak określić styl zaprezentowany przez Pablopavo i jego zespół? Niby wiadomo, że piosenka „Bulaj” wykorzystuje jakieś elementy ragga, a „Dancingowa piosenka miłosna” z archaicznym brzmieniem „surfującej” gitary jest po prostu dancingowa. Ale co zrobić z takim podszytym depresją utworem, jak „Patrz, jak się stara wiatr”, który miejscami brzmi tak, jakby skomponował go Krzysztof Klenczon? Albo „Mikołaj” z osobliwym podkładem marimby?

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną