Recenzja płyty: Zabrocki, „1+1=0”

Wyjście z cienia
Do tych piosenek będzie się wracać nawet po latach.
materiały prasowe

Marcin Zabrocki już dawno zyskał zasłużoną sławę utalentowanego multiinstrumentalisty, kompozytora i producenta. Do tej pory jednak działał raczej w cieniu innych, choć był współtwórcą znakomitych pomysłów muzycznych zespołów Pogodno, BiFF czy właśnie Hey. I oto wreszcie mamy jego solowy debiut, dzieło prawdziwie autorskie, choć z udziałem przyjaciół (gościnne wokale Basi Wrońskiej, Izy Komoszyńskiej, Katarzyny Nosowskiej, Joanny Sokołowskiej, Czesława Mozila). Zabrocki, zarówno w roli współproducenta, kompozytora, autora, jak i wykonawcy, stworzył płytę bezpretensjonalną, świetnie zagraną i zaśpiewaną, jakby chciał dowieść, że muzyka wartościowa wcale nie musi przygniatać ciężkimi klimatami, aranżacyjną przesadą i pokomplikowaną fakturą dźwięku. 

Zabrocki, 1+1=0, Kayax

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną