Recenzja płyty: Meshiaak, „Alliance of Thieves”
Grzeszna przyjemność
Kto wie, może nawet mieszkańcy krainy łagodności w tajemnicy przed światem oddaliby się na kilka chwil takiej grzesznej przyjemności jak słuchanie tej płyty.
materiały prasowe

Miłośnicy soczystego łojenia nawet w sezonie ogórkowym nie mają powodów do narzekania. Właśnie w środku lata objawia im się debiut australijskiej formacji Meshiaak. Płyta „Alliance of Thieves” to od pierwszej do ostatniej nuty kaskada porywających metalowych riffów, gitarowych pogoni i wokalu Danny’ego Tomba, który przeraża rodziców dobrze ułożonych chłopców i dziewczynek. Jakby powodów do obaw było jeszcze mało, dodajmy, że za bębnami zasiada były perkusista Slayera Jon Dette.

Meshiaak, Alliance of Thieves, Mascot

Ocena: 4,5/6

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną