◊ ◊ ◊ ◊ ◊

Kartka z podróży

„Pan Planeta” przynosi wszystko, do czego przyzwyczaiła nas do tej pory grupa. Jest gitarowy hałas, transowe, motoryczne rytmy, dużo muzycznej przestrzeni i trochę improwizacji. Wszystko wstrząśnięte i zmieszane, pocięte i posklejane, ale dalekie od przypadkowości, od chaosu. Chociaż odnalezienie harmonii wymaga czasem skupienia.

Całość wpisuje się w polską szkołę gitarowej psychodelii penetrującej różne style i epoki muzyczne, a tak wspaniale zapoczątkowanej w latach 80.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną