◊ ◊ ◊ ◊ ◊

Blues, ale nie blues

Kuszą tak zwane bonusy, niepublikowane nagrania, koncerty, wersje i inne wabiki. Bywa, że są marnej jakości, nieciekawe i nie wnoszą żadnej nowej wartości. Ale bywa, że trafia się perełka czy nawet perła. Tak też było w przypadku dwupłytowej edycji klasycznego albumu The Waterboys z 1988 r. „Fisherman’s Blues”.

„Blues” w nazwie nie przekłada się na bluesa w muzyce, gdyż Waterboys grali muzykę nazywaną celtic rock, bardziej folkową i bardziej irlandzką, ale komu to przeszkadza, jeśli słucha się znakomitych piosenek?

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną