Recenzja płyty: Osjan, Po prostu

Ekstaza i medytacja
Gdzieś między ekstazą i medytacją

Każda kolejna płyta Osjana jest wydarzeniem. Nie tylko dlatego, że wybitni muzycy nagrywają wybitne dzieła, ale dlatego przede wszystkim, że ten istniejący od prawie 38 lat zespół może być emblematycznym przykładem żywej legendy na podobnej zasadzie jak niegdyś teatr Grotowskiego. Album „Po prostu” jest ważny z innego jeszcze powodu: z jednej strony nawiązuje do poprzednich dokonań, jak choćby w zderzaniu improwizacji z niezwykłą precyzją grania, z drugiej zaś zdaje się przekraczać idiom tak zwanej muzyki świata, z którą zespół był niemal zawsze identyfikowany.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną